امروز و دو روز بعد از انتخابات  جند نکته ای را می نویسم .

۱-     این انتخابات نشان داد که مردم در مجموع خوب می فهمند هرچند که مثال های نقض فراوانی وجود دارد ولی نشانه های به مراتب قوی تری مبنی بر صحت فرضیه اول وجود دارد . اینکه در تهران و تقریبا تمام شهرهای بزرگ  ایران حامیان دولت از راه یابی به شورا ها باز مانده اند شاید بهترین ملاک باشد از اینکه مردم خوب می فهمند . میفهمند که دولت احمدی نژاد ... بگذرم .

۲-     در تهران اصلاح طلبان رقابت تنگانگی با اصولگرایان – و نه حامیان دولت – دارند . این در نوع خودش خیلی جالب و در خور توجه است . خصوصا اگر به دو نکته توجه کنیم . اول آنکه از آغاز کار دولت تنها یکسال و چند ماه می گذرد و دوم این واقعیت که اکثر قریب به اتفاق طرفداران دولت در انتخابات شرکت می کنند ولی در صد بزرگی از مخالفان نه !!!

۳-     انتخابات خبرگان بحمد الله با حضور گسترده مردم همراه بود ولی نحوه برگزاری آن با ایرادات فراوانی روبرو است که امیدواریم در آینده برطرف شود . رای بالای هاشمی رفسنجانی در تهران واقعا امیدوار کننده بود . ولی رای نیاوردن چهره ها یی مانند آیت الله توسلی و موسوی تبریزی خسرانی است برای خبرگان که عمده دلیل آن هم ضعف کار تشکیلاتی در ایران و فرصت نا برابر تبلیغاتی میان نامزد ها بوده است .

۴-     بی تدبیر ی ها و بی نظمی های دولت هم در امر برگزاری انتخابات که داستانی مفصل دارد .

۵-     نتیجه آن که بزرگترین برنده این انتخابات مثل همیشه مردم بودند و در مر حله دوم اصلاح طلبان و بعد هم چهره ای خدوم و مردمی مانند مهندس چمران  در شورای تهران یا آقایان دستغیب در خبرگان فارس . و کاش جناح های سیاسی به جای تلاش برای مصادره رای مردم به نام خود می فهمیدند که مردم  کسانی را می خواهند از جنس خودشان . .. درست مانند خودشان .

۶-     در روز رای گیری من چهار بار رای دادم ! هم به نام خودم هم برا سه نفری که سواد نداشتند ونمی دانستند که به چه کسی می خواهند رای دهند . ما تا استقرار کامل مردم سالاری راهی طولانی داریم و سخت ترین گام افزایش آگاهی مردم است . وظیفه ای که بر دوش نخبگان سنگینی می کند .